Die lekker kurwes

So met die winter kom die kurwes. Dis onvermydelik. Dis winter. Dis ‘n ekstra ietsie te ete. Dis ‘n ekstra skeppie kos. Dis ‘n warm sjokoladedrankie. ‘n Glasie muskadel. Lekker warm kos. Nog ‘n skeppie nagereg…

Die swembadwater is koud al probeer hulle my oortuig dis verhit … en ekstra nat …

En dis darem so lekker snoesig voor die kaggel of onder die kombers…

Vriendin merk op: “Mens moet kies tussen plooie en oorgewig.”

Maar my klere sit skielik bietjie styf om die lyf. En dis ongemaklik om onder die yskas skoon te maak. En het die trap altyd soveel klim gekos?

Dis triestig en grys buite. Onplesierig om uit te gaan vir ‘n stap… Oorgenoeg verskoning vir nog ‘n koppie koffie met ‘n roomkoekie.

Maar die winter het gedraai – volgens die kalender – en oor 8 weke is dit lente. Waar is my stapskoene en my dik baadjie en gebreide keps? Kom, ons gaan stap. Dan kan ons weer lekker eet!

Bessiebosse

Oral in die tuine is daar heinings en bosse oortrek met bessies – rooi en vrolik, oranje en warm! Dit verdryf die grysheid van die winter en skep vrolikheid in die koue, vaal kolle.

Saam met die kleurvolheid, bied dit sommer veiligheid ook met daai eina-skerp dorings!

Sulke dankbare plante – min sorg en min water nodig en ons boonop bederf met die mooiste bessies wat ywerig gloei van kleur.

Dan wonder ek oor daai ou Afrikaanse liedjie: “My geliefde hang aan die bitterbessiebos.” Wat sou tog aanleiding gegee het tot die woorde? 

Toe ek bietjie gaan soek, kom ek af op ‘n artikel van Maureen Joubert (Van Alle Kante 2007) wat ook gewonder het van die arme geliefde wat iewers hoog in die takke is… Sy skryf onder andere: “Daar was ’n tyd, lank gelede, toe koring in die Wes-Kaap nog met sekels geoes is. Die werk was in die hande van plaasarbeiders wat kromrug moes staan om hul take aft e handel. En ja, soms moes daar tot lank ná sononder gewerk word. Om dit moontlik te maak, is lanterns in rye aan stokke gehang. Die manne het seker aanmoediging gesoek om so lank te swoeg en klaar te maak voordat die dou neerslaan. Al singende het hulle aanhou sny, want die vergoeding was in sig: ’n bottel vuurwater wat aan die einde van die landery aan ’n bitterbessiebos gehang het.”

Weet nie van jou nie, maar die storie maak my eintlik bitter hartseer….

‘n Lekker boek…

'n Lekker (goeie?) boek is darem groot bederf!

Voor my bed is gewoonlik twee of drie leesboeke – een ‘n lekker slaaptydstorie (bedoelende ‘n lekker sappige and they lived happily ever after) en dan een of meer ernsitger boeke wat my gedagtes bietjie meer uitdaag met pitkos waaroor ek en manlief lekker kan gesels. Op die oomblik lees ek Ronell Bezuidenhout se "Woestynwysheid" wat absoluut is wat ek nou nodig het. Maar die een sorg nie noodwendig vir 'n sleepy conscience nie!

Dis nogal vir my moeilik om ‘n boek wat nie lekker lees nie – nie na my smaak is nie – halfpad te los en nie klaar te lees nie. As mens na al daai rye en rye rakke boeke in ‘n biblioteek of boekwinkel kyk, is dit seker te verstane dat daar verskillende boeke vir verskillende mense is! Dus: as ek nie hou van ‘n boek nie, kan ek maar toemaak en aanskuif na ‘n volgende. Maar dit gebeur nie maklik nie… ook maar bang ek mis iets!

Op hierdie stadium in my lewe het ek tyd vir lees. En manlief, ook ‘n boekwurm, geniet die stapeltjie boeke wat ek tweeweekliks van die biblioteek af aandra. Ek voel goed as ek die slag ‘n treffer (of een wat hy nie voorheen gelees het nie) aanbring. Verlede week druk ek hom in ‘n blik (so het ek gedink!) en stuur hom biblioteek toe terwyl ek gou iewers anders moet wees. En hoe verras die man my! Hy bring twee lieflike boeke – spesiaal vir my uitgesoek en absoluut in my styl!!!

Laat my dink … ek sal môre bietjie ekstra tyd in die biblioteek moet deurbring, want ek sal eers meer tussen die buiteblaaie moet snuffel voor ek boeke vir hom uitsoek…

Bo-Kaap se bekoring

Laatmiddag is daar altyd sonskyn in die Bo-Kaap. Of die son nou wel skyn of nie!

Die huisies se kleure raak al meer modieus soos die jare (en die verfverskaffers se kleurkaarte) vorder.

Dis ‘n vrolike buurt met inwoners wat geselsies met mekaar aanknoop, seuntjies wat bal skop en kindertjies wat oor en weer speel. Op ‘n Sondagmiddag is daar so ‘n ekstra woeligheid soos die sonnetjie opgesoek word en die bure mekaar vriendelik groet.

Meeste van die historiese huisies word gerestoureer en is pragtig opgeknap. Hier en daar is ‘n bouval wat hartseer besig is om inmekaar te tuimel.

Hier is sekerlik lieflike stories wat van geslag tot geslag oorvertel word. Sommige met Kaapse humor, ander sekerlik hartseer.

Ek dink dis tyd dat ons vir ‘n laatmiddag stappie gaan…
Daai lekker geure uit iemand se kombuis kan dalk net vir my inspireer vir ‘n geurige kerriedis vir aandete…

Kaapse koue

Kaap + koue + kuier = sop en muskadel! En eintlik is “kaggel” ook daarby ingesluit, maar nou ja, daarsonder kom ons toe ook heel goed reg, dankie! (Ek dink egter dis een van die tick-off blokkies vir ons pophuis in die toekoms.)

Na ‘n sonnige daggie of twee word daar lekker koue voorspel binne die volgende paar dae. Die sneeu het mos nog nie genoeg die berge hier om ons toegegooi onder ‘n spierwit laag nie!

Terug by die sop. Of daar nou murgbene in die sop is of net ‘n lekker pot groentesop – dit bly darem maar lekker! En dan hoor ek van mense wat niks van sop hou nie. Sou dit wees omdat daar stigma is aan die dis? Of dalk het hulle nog nie sop wat met liefde gemaak is, geproe nie?

Onlangs eet ons ‘n heerlike eiervrug-en-murgpampoentjie sop by ‘n vriendin. Heerlik en geurig proe dit voorwaar soos murg! Vanaand is dit op my spyskaart. Met ‘n heerlike varsgebakte ciabatta wat hier naby in ‘n Rosa’s bakkery hier naby gekoop is. En vrolike geselskap. Hoe geseёnd is ons!!!

Die lieflike bakkie lensiesop het ek op 'n baie koue nat dag in die mooie George saam met vriende by die Meade Cafe geniet!

Om jouself te mag wees

Vanoggend het ek die voorreg gehad om saam met ‘n paar vroue te kuier. Interessante vroue. Uiteenlopende vroue. En elkeen pragtig in haar eie, unieke manier.

Dis mos nou die lekkerte van ouer wees. Ons kan onsself wees.

Ek luister onlangs na ‘n jong vrou wat vertel dat haar ma haar geleer het: doen net wat jy wil! Jy kan wees net wie en wat jy wil! Sjoe, in ons dae was dit nou nie sommer so eenvoudig nie! Daar was baie reёls en baie moets en moenies. So het ek grootgeword en ja, so het ek tot ‘n groot mate ook my kinders grootgemaak. As ek nou weer kan, sal ek anders? Beslis, ja! Maar maklik om dit nou te sê en te weet ek gaan nie daai een mag oordoen nie… Maar, soos my kind my al ingelig het: “Toemaar, ma, geen blywende skade nie!”

En hoe lekker het ons nie vanoggend gelag en gesels nie! Kwetterend om ‘n teetafel! Elkeen so spesiaal. Kosbaar.

“To be yourself in a world that is constantly trying to make you something else is the greatest accomplishment.” 

― Ralph Waldo Emerson

Droom jy ook?

Vanoggend hoor ek ‘n radio-advertensie met iets soos: “as ons droom, sit ons ons voete in skoene wat ‘n nommer te groot is – ons moet ons drome ingroei / ons drome moet groter as ons wees.” Klink lekker. Wil hoeka mos nie skoene dra wat knyp nie…..

Droom is heerlik.

Nagmerries is aaklig! Maar darem baie lekker om wakker te word na daai nagmerrie en om te besef dis nie realiteit! En tog kom daai belaglike nagmerrie so dikwels in dieselfde gedaante terug! Daai irriterende droom dat jy nie voorberei is vir die les wat jy moet aanbied nie…

Maar nie altyd maklik om die moed te hê om ‘n droom in te haal nie, want dan moet jy hom doen, sussie! Jy kan nie net wil nie! Jy moet doen!!!

Elizabeth Gilbert, van Eat Pray Love faam, skryf in een van haar ander boeke die volgende oor haar pa: He didn’t quit his day job to follow his dream; he just folded his dream into his everyday life.

Dit klink darem so mooi.

Dis so al of my alledaagse bestaan my drome pootjie. Of is dit net ek wat verskoning soek? Of is dit my drome wat my laat struikel oor my elke dag se bestaan? Dit laat my heeltemal geknoop voel in my gedagtes – watter kant ookal om, kom dit daarop neer dat ek nie my drome teen Killarney spoed najaag nie.

Op watter ouderdom hou mens op met droom?

Of verander die drome net? Dalk na die soort wat ‘n middagslapie in ‘n sonkolletjie insluit … met so ‘n snorkie nou en dan en wakker skrik omdat jou leesboek uit jou hand uit geval het?