Dink bietjie dieper

So in die verbystap lees ek wat op die bordjie geskryf staan en dink: “Ja, dis oulik, maar net oulik, nie waaroor die lewe gaan. Want hoe kan mens net Love & Laugh?”  Dis darem net te maklik en effe vlak om so deur die lewe te gaan?

Toe lees ek weer.

Ja, dit klink meer na balans. En ook toe nou glad nie so eenvoudig en simplisties nie.

Mmmmm, skielik is daar bietjie meer dimensies.

Soms is dit nodig om net lief te wees en te lag. Soos in: Sluk & Smile! Dit is nogal nie altyd so maklik nie. Om liewer daai sarkastiese gedagtetjie nek om te draai. Om liewer liefderik te glimlag en stil te bly. Die dinamiet te ontlont. En soms is dit selfs soos om die ander wang te draai….

Lewe – wat sekerlik vir elke liewe siel iets anders beteken!
Leer – wat ons nooit te oud is om te doen nie!
Liefde – waarvan ons nooit genoeg kry nie, maar hoe meer ons gee, hoe meer ontvang ons!
Lag – wat vreugde in en om jou bring!

Die mooi hier naby

So dikwels droom ons oor ver plekke. Reise na ander lande.

En dan mis ons so maklik die mooi wat hier naby ons is.

‘n Vriendin van baie jare kom kuier vir ‘n naweek in die Kaap. Sy was omtrent veertig jaar laas in Die Tuine. Ons sorg vir gemaklike skoene vir die stap deur die strate van onse mooie stad. Op pad daarheen stap ek met haar teen St George’s Katedraal se trappies op. Links van die ingangsdeur is daar ‘n kennisgewing aangebring – dit verwelkom ieder en elk na binne. Nogal iets om weer en weer te lees.

En weereens tref die herbergsaamheid van die katedraal my. Die veiligheid wat mens aanvoel as jy binnestap. Die grootsheid. Die vakmanskap. En tog op ‘n vreemde manier voel dit eenvoudig en onopgesmuk. Rustig en kalm.

Na ‘n bietjie stilraak, stap ons verder.

Die eekhorings het ons nie teleurgestel nie. En die Kaapse weer was soos net ‘n perfekte herfsdag kan wees – liggaamstemperatuur sonder ‘n takkie wat roer. Ten spyte van die erge droogte, is die plante groen en die bome ‘n sambreel van koelte.

Moenie verbykyk by die mooi hier naby jou nie. Geniet die reis as jy dit op ver plekke kan doen, maar probeer om ook naby jou die skatte te ontdek.

Is dit nou of nie?

Wie is nou die werkers? En wie werk op  Werkersdag? Of werk mens nie? Werk die werkers of is dit die werkers se “af”-dag? En wie doen dan die werk as die werkers nie werk nie?

So sal ons wonder oor dié sakie!

Vroegoggend het ‘n dreunsang ons na die balkon genooi. Dit was ‘n groot groep wat in die hotel oorkant ons woonstelblok tuisgaan, wat saamgesing en –gedans het. Mooie stemme waarvan ek nie ‘n woord verstaan nie. Later vanoggend het hier in Adderleystraat ‘n skare byeengekom – meesal rooi T-hemde. Ons kon so vaagweg die “luid sprekers” hoor “jobs, opportunities….”. Maar nie lank daarna nie, is die groep weg en die verkeer kon weer sy gang gaan. Alles heel rustig en vreedsaam.

Nou wil ons iewers gaan koffie en rondkuier. En ek wonder: gaan daar werkers wees?

My Wikipedia-bron lig my in:

Werkersdag word sedert 1994 in Suid-Afrika waargeneem en val jaarliks op 1 Mei. Dit het sy oorsprong in die internasionale stryd van werkers en hul vakbonde vir solidariteit tussen werkers, hul soeke na regverdige indiensneming en die vestiging van menseregte en werkerregte in die werkplek. Voor 1994 is die dag deur vakbonde in Suid-Afrika vir protesoptogte teen die destydse apartheidsregering se rassebeleid ingespan.

Dus is dit nou nie so dat werkers noodwendig op hierdie dag agteroor moet sit nie. Op hierdie dag moet ek dalk net weer bietjie dink oor regverdigheid in die werkplek. Ook in my werkplek. Het ek my werkers regverdig behandel?

En ja, manlief sal vir seker vir my met ‘n heerlike middagete moet bederf. Dis immers wat mens regverdig noem!  Maar dis nou te sê as hy dink ek is ‘n goeie werker hier in onse kasteel…..

Musiek in my ore

Geen radio. Geen CD’s. Vandag luister ek na die oorverdowende donderslae hier van Seepunt se kant af   En dan die reënbuie wat so heerlik hier verby my neerstort.

Lanklaas, indien ooit, dat ek sulke swaar weer in Kaapse omgewing beleef het. Iemand stuur ‘n foto van ‘n palmboom wat deur ‘n weerligstraal getref is en aan die brand geslaan het. Sjoe, sal ons ooit die krag van die elemente besef? Ek wonder of dit harder klink hier tussen die hoë geboue? Of dalk omdat ek redelik hoog in die lug sit? En alleen is???

En toe hoef ons ons ook nie te steur aan die selfoon app wat vertel dat dit nie vandag gaan reën nie (nadat dit vroeër die week almal opgewonde gehad het oor beloftes van reën). Dit bewys maar net weer – waar onse waters vandaan kom, word nie deur mense bepaal nie. Voorspel, ja. En raai, ja.

Hier  in onse kasteel kan sommige van die vensters glad nie van binne af gewas word nie. Ja, ons het al daai affêretjie probeer wat hulle so op die kassie adverteer. Maar toe nou nie so suksesvol en maklik soos wat dit op die advertensie lyk nie. My ma het mos hoeka altyd gesê: “Papier is geduldig”. Al raad wat manlief bedink het, is om dié vensters op hul wydste oop te stoot as die reënwater val sodat die ergste stof kan afspoel. En as mens lang arms het en betyds is, kan jy selfs bietjie Windowlene so op ‘n afstand spuit en hoop vir die beste om die saak aan te help.

Vriendin vra of ek al gehoor het hoe 1 800 kinders gelyk gil ná ‘n donderslag naby hul skool. Sy meen hulle is niksgewoond Kapenaars! Voorwaar is dit deesdae die geval, liewe vriendin!

Hier my kant is die berg nou ontsluier en ou Van Hunk het so ‘n ligte stopseltjie ingesit. Seker om te kyk hoe daai fynbos nou aan die groei gaan daar teen die berg se skuinsste.

Dink net hoe gaan die veld nou begin regmaak vir ‘n ware gallop!

Luilekker dae

So met al die langnaweke, is ek sekerlik nie die enigste een wat nie by bietjie roetine hou nie. Nou nie dat ek al ooit ‘n roetine-mens was nie! Maar dit hoef ek vir niemand wat my ken, te vertel nie! Selfs manlief kan al die nie-roetine-vrou hanteer. En dikwels geniet hy nogal die “uit die bloute” dinge waarmee sy vroutjie vorendag kom…. Dis wat hy self sê, so hoekom sal ek dan nou verskil? Of verander!

Maar so sonder roetine is dit ook nie so maklik om weer te doen wat ek eintlik moet nie. Ja, daai Paulus-saak verstaan ek tog te goed. En dalk, net dalk, is dit vir iemand wat in roetine is, makliker om die slaggate mis te trap…..

Van binne die begroting bly, kan ons tweetjies hier in onse kasteel ook maar vergeet! Hierdie maand, van 30 Maart tot 30 April, het ons ‘n huweliksherdenking en drie gesins-verjaardae. En dis sonder kosbare vriende se verjaardae wat ons ook graag vier. En dan is daar die vakansiedae waar die motor se wiele met ons draaie wil gaan gooi, ekstra lekker kos wat gemaak en geproe moet word so oor die Paasnaweek…. Ag, ek hoef julle nie te vertel nie! Ons het almal maar daai ou uitdaginkies met die pennies en ponde. Dis net hier oor April wat dit bietjie neuk op onse werf se boekhouding….

Maar die luilekker dae van langnaweke is heerlik! En om saam met hartsmense rustig te kuier, is een groot geskenk. Dit voel amper of dit oefening vir manlief is vir aftrede.

Meimaand gaan ons begroting klop…..

Met die nodige waardigheid van ‘n ware dame

Om die waarheid te sê is ek nou nie van daai geslag wat so behep is met die koninklikes van die Britse Ryk nie. Maar tog hou hulle ‘n bekoring in en lees ek die lief en leed van die spulletjie wat sekerlik nie altyd so ‘n glansryke lewe lei soos wat dit vir ons dié kan van die heining lyk nie. Moet darem nie maklik wees om altyd dopgehou te word nie!

Maar as ‘n grote skip na jou vernoem word, is jy darem ook nou nie sommerso enigeen nie! En toe ons eergister om die draai kom om onse stad binne te ry, snak Liefie na sy asem: “Kyk die groot skip!” Dit lyk soos 'n gebou. Ongelukkig kon ons nie nader kom nie - al het ons die agterpaadjies aangepak.

Gister het die luukse Queen Elizabeth uit die Kaapse hawe vertrek. Ek moes laatmiddag my treë rek  om by te bly, want kyk moes ons gaan kyk. En ja, wat ‘n groot skip! Die skip kan 2 092 passasiers vervoer. En met al die winkels en vermaak, is dit voorwaar soos ‘n klein dorpie.

Bietjie info oor die saak:
Cape Town – The luxurious Queen Elizabeth … is set to travel to 25 countries and will offer guests a chance to experience “a world class voyage”. The ship will be making stops in Hamburg, New York, San Francisco, Sydney and Hong Kong. But of course a night on this illustrious ship comes with a hefty price tag. Accommodation in the Britannia Stateroom will cost you R26 367.78.

So staan ons toe bo-op die hawemuur se muur om foto’s te neem van hoe die tannie uit die hawe seil. En ja, dan weet mens hoekom hulle van ‘n skip as vroulik praat! Dis ‘n statige besigheid!

Aan die geselskap om ons kan ons aflei dat baie van die toeskouers familie of vriende op die skip het vir wie hulle kom afsien het. Gmpf! Nogal! En hier kan hulle ‘n foto van die skip neem met die wegseil uit die hawe. En voor die skip by Robbeneiland verbygaan, stuur die agtergeblewenes ‘n foto aan die vertrekkendes van hul “Koebaai, Kaapstad!”.

Met so ‘n fantastiese sonsondergang en lieflike aand, het die son se laaste strale die skip in goud gebaai! 

Verposing langs die pad

Die lekker van vakansietyd, is dat mens kan kies of jy vinnig wil reis of stadig wil aankruie en stop by interessante nuwe plekke.

 ‘n Vakansiehuis veroorsaak dikwels groot inpak en oppak en so vinnig as moontlik van vertrekpunt na eindpunt reis – ook om daai bevrore kos betyds weer anderkant in die vrieskas te kry.

Noudat ons nie op die oomblik gebind is aan vaste eiendom nie, gebruik ons die kans om bietjie af te draai van die grootpad af en wye draaie te gooi na plekke waaroor ons voorheen net gedroom het of vinnig in die verbygaan gesien het.

So wens ek om my verjaardag met manlief by die mooie Jan Harmsgat op die Robertson Wynroete te vier. Ek bespreek vir ons middagete by die plek wat nog altyd my belangstelling so in die verbyry geprikkel het. Lowergroen mooi omgewing met wit opstalle. Prentjiemooi.

En ons was nie ‘n enkele oomblik teleurgesteld nie! Die kombuispersoneel het selfs vir my kom sing van seën en baie jare vorentoe…. En ‘n pragtige ruikertjie met geurige sagpienk rose is spesiaal vir my gemaak en aangedra. Bederf is die woord! Die kos was geurig en ekstra (gratis) nagereg is aangedra om my verjaardag mee te vier. (Nou verstaan ek hoekom my klere effens stywer sit na ons paar dae se vakansie….)

Terug by die huis is ek glad nie verras om te sien Aleit se tv program is by Jan Harmsgat se restaurant opgeneem nie! Die restaurant is na die eienaar, Amy Kleinhans, vernoem. ‘n Groen oase waarby jy maar kan stilhou vir ‘n ruskansie onder die pragtige  pekanneutbome.